Paradontologija

Parodontopatije su upalni procesi potpornog aparata zuba, koji nastaju po uticajem mikroorganizma dentalnog plaka. Dentalni plak je organska, bezbojna i opalescenta meka naslaga koja se akumulira na zubima, ali i na drugim mestima u ustima. Pronađeno je preko 300 vrsta mikroorganizama u samom plaku, ali samo specifični mikroorganizmi odgovorni su za nastanak, razvoj i razgradnju potpornog aparata zuba (gingiva, alveolarna kost, periodoncijum i cement korena zuba).

Težina razaranja nije ista oko svih zuba, a sam tok je cikličan, aktivna faza upale smenjuje se sa fazom mirovanja (remisije). Pacijent se prvo obično žali na krvarenje i otok desni. Dobrom oralnom higijenom, odnosno pravilnim i redovnim pranjem zuba, uklanja se i dentalni plak, a samim tim sprečava nastanak bolesti i posledice (povlačenje desni, formiranje parodontalnih džepova sa gnojnim sadržajem, stvaranje subgingivalnih konkremenata, migracija, labavljenje i u završnoj fazi ispadanje zuba), kao i komplikacije (akutni i hronični parodontalni apces, parodontopatija komplikovana anaerobnom infekcijom, upala zuba-pulpit, širenje infekcije u okolna tkiva sa mogućom alergizacijom i pojavom konsekutivnih opštih bolesti-fokalna infekcija).

Pored osnovnog, faktori koji utiču na nastanak parodontopatija mogu biti lokalni (druge naslage na zubima, loše navike, zaglavljivanje hrane, loši zubni radovi i dr.) i opšti (endokrine i krvne bolesti,imunološki poremećaji, ishrana, medikamenti, nasleđe, starenje i dr.).

Da bi se pristupilo lečenju parodontopatije potrebno je radiografskim i kliničkim pregledom utvrditi objektivno stanje svakog zuba (korišćenjem parodontalnih indeksa). Na taj način se pravi prognoza i plan lečenja. Preliminarna faza podrazumeva lečenje pomenutuh komplikacaja i ukoliko je neophodno i vađenje zuba.

Osnovna ili kauzalna faza ima za cilj da smiri znake zapalenja u parodoncijumu (uklanjanjem mekih i čvrstih naslaga sa zuba). Hirurškoj fazi pristupamo kod dubokih parodontalnih džepova i morfoloških i anatomskih odstupanja mekog i koštanog tkiva. Rade se režanj operacije, gingivektomije, gingivoplastike i druge mukogingivalne operacije klasičnom metodom ili hirurškim laserom.

Zbog gubitka potpornog aparata zuba dolazi do pomeranja, migracije zuba i do preranih kotakata zuba (traumatske okluzije). Posle smirivanja znakova upale potrebno je zagrižaj zuba dovesti u harmonične odnose brušenjem pojedinih zuba ili protetskim nadoknadama.

Motivacija i obuka pacijenta oralnoj higijeni, kao i kontolni pregledi izuzutno su važni u održavanju postignutih rezultata lečenja.